Waarom we onze badkamerverwarmers onder een ‘stoomtest’ plaatsen
Als je een verwarmer ontwerpt voor een badkamer, kun je je niet alleen richten op de temperatuur die wordt bereikt. Je moet ook rekening houden met het water.
Onze infraroodschijnwerpers hebben een IPX5-classificatie. Dat betekent dat ze bestand zijn tegen waterstoten vanuit alle richtingen. Maar hier is het probleem: deze classificatie geeft alleen aan of de afsluiting op het moment van productie nog goed werkt. Het zegt niets over de staat van de afsluiting na twee jaar gebruik, wanneer er veel stoom en koude lucht in de badkamer is.
De werkelijkheid van stoom
Badkamers zijn in feite enorme vochtigheidsmachines. Ze gaan voortdurend door een cyclus van het worden ondergedompeld in stoom en daarna weer drogen. We noemen dit het ‘ademen’-effect. De verwarmer ‘ademt’ dus vochtige lucht in. Na verloop van tijd tast dit vocht de afsluitingen aan en beïnvloedt het de elektrische verbindingen.
Om dit te voorkomen, voeren we ‘vochtigheids- en hittestrings’ uit. We plaatsen de apparaten dan in een ruimte met hoge luchtvochtigheid en hoge temperaturen. Op deze manier proberen we te zorgen dat de rubberen afsluitingen zo snel mogelijk verslechteren en de elektronische onderdelen roesten.
Het vinden van het punt van breuk
Als water in een verwarmer met hoge vermogens terechtkomt, gaat alles snel mis. Er kunnen kortsluitingen optreden of de verwarmer kan simpelweg kapotgaan.
Tijdens deze tests houden we goed in de gaten hoe het met de isolatie gaat. Als het vocht door de IPX5-afsluiting heen komt, zien we een stijging in de lekstroom. We willen deze fouten zo vroeg mogelijk ontdekken. Ik geef liever toe dat een apparaat op mijn werkbank kapotgaat, dan dat jij te maken krijgt met een gesprongen circuit terwijl je in een natte badkamer staat.
Het evenwicht vinden
Je zou denken: “Waarom maken we de afsluiting niet gewoon waterdicht?” Maar er is een nadeel: als de afsluiting te strak is, kan lucht niet meer circuleren. De elektronische onderdelen beginnen dan te oververhitten.
Het is een soort evenwichtsprobleem. We moeten een plek vinden waar de verwarmer nog steeds waterdicht is, maar toch voldoende ‘kan ademen’ om de elektronische onderdelen koel te houden.
Daarom zijn we zo precies als het gaat om de ruimte rondom de verwarmer. Zodra je de behuizing wat ruimte geeft om te ademen, blijft de verwarmer droog en werkt hij jarenlang goed.